GGD: Uitbreiding meldingsplicht hepatitis C per 1 januari 2019

 
 
Per 1 januari 2019 is de meldingsplicht voor hepatitis C veranderd: naast acute hepatitis C zijn nu ook chronische infectie en herinfectie met hepatitis C-virus meldingsplichtig voor behandelend artsen en hoofden van microbiologische laboratoria. In dit bericht informeren wij u over de achtergrond en de redenen voor het uitbreiden van de meldingsplicht voor deze ziekte. De LCI-richtlijn is per 1 januari 2019 hierop aangepast.

Samenvatting

  • Per 1 januari 2019 is naast acute hepatitis C ook chronische hepatitis C en een hepatitis C-herinfectie als meldingsplichtige ziekte groep B2 in de Wet publieke gezondheid opgenomen.
  • Alle personen die voldoen aan de meldingscriteria voor deze ziekten moeten binnen één werkdag na vaststelling aan de arts infectieziektebestrijding van de GGD in zijn/haar werkgebied worden gemeld door het hoofd van het laboratorium en de behandelende arts

Uitbreiding meldingsplicht

Omdat er sinds 2015 een nieuwe effectieve behandelmethode voor chronische HCV is die bijdraagt aan de genezing en het voorkomen van chronische HCV, en die vanuit het basispakket vergoed wordt, is het belangrijk geworden om alle geïnfecteerde personen tijdig in beeld te krijgen en te behandelen. De huidige meldingsplicht voor alleen acute HCV-infecties voorziet hierin onvoldoende. De GGD kan in geval van een brede meldingsplicht de contact- en bronopsporing coördineren, alsook de begeleiding van patiënten naar de tweede lijn.

De GGD meldt vervolgens conform de Wet publieke gezondheid aan het RIVM en levert gegevens voor de landelijke surveillance van meldingsplichtige ziekten.

Hepatitis C

Hepatitis C wordt veroorzaakt door het hepatitis C-virus (HCV). Een acute HCV-infectie verloopt vaak asymptomatisch en ongeveer 25% van de geïnfecteerden klaart het virus vanzelf. Circa 75% van de mensen die op volwassen leeftijd worden geïnfecteerd, krijgt een langdurige infectie, wat chronische HCV wordt genoemd. We spreken van een chronische infectie als het virus (HCV-RNA) langer dan 6 maanden in het lichaam aanwezig is. Als het virus door spontane klaring of succesvolle behandeling verdwenen is, kan men opnieuw besmet raken (herinfectie).

Besmetting vindt vooral plaats via bloed-bloedcontact. Sinds 1992 controleren bloedbanken het bloed en bloedproducten op de aanwezigheid van HCV. Chronische HCV wordt mede vanwege epidemiologische verschuivingen steeds meer als seksueel overdraagbare aandoening binnen risicogroepen gezien.

HCV-infecties zijn sinds 1 april 1999 meldingsplichtig. Sinds 2003 gold de meldingsplicht alleen voor recent opgelopen HCV-infecties (acute HCV). De reden voor deze beperking was dat chronische infecties destijds moeilijk te behandelen waren en vanwege de vaak late detectie geen rol hadden in de bestrijding en het terugdringen van transmissie.

LCI-richtlijn Hepatitis C

Uitgebreide informatie over het ziektebeeld, de epidemiologie, de diagnostiek, en te nemen maatregelen naar aanleiding van een geval zijn te vinden in de LCI-richtlijn Hepatitis C. De meldingscriteria zijn per 1 januari op de website aangepast. De gehele richtlijn wordt momenteel herzien. Het concept zal naar verwachting begin 2019 gepubliceerd worden. Meer informatie is ook te vinden in de NHG-Standaard Virushepatitis en andere leveraandoeningen en op de site van de GGD.

Hieronder vindt u alvast de definities van HCV-infectie en de nieuwe meldingscriteria.

 Nieuwe meldingscriteria

Hoe melden

Het stroomdiagram (zie bijlage) voor artsen en laboratoria laat zien wanneer er gemeld moet worden afhankelijk van de HCV-serologie-uitslag. Voor advies over diagnostiek kunt u contact opnemen met de arts-microbioloog.

Intercollegiaal overleg

Heeft u vragen over de meldingsplicht of wilt u een infectieziekte melden, dan kunt u contact opnemen met het team Infectieziektebestrijding van de GGD.